kʰakoɬov
Verb (-ɬov Conjugation)
to throw
| Present | Past | Future | Subjunctive | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Singular | Dual/Plural | Singular | Dual/Plural | Singular | Dual/Plural | Singular | Dual/Plural | |
| First Person Fem | kʰaki | kʰaksi | kʰokʰakɔki | kʰokʰakɔksi | kʰakui | kʰaksai | kʰakmi | kʰakmis |
| First Person Neutral | kʰake | kʰakse | kʰokʰakɔke | kʰokʰakɔkse | kʰakoe | kʰaksoe | kʰakme | kʰakmes |
| First Person Masc | kʰaku | kʰaksu | kʰokʰakɔku | kʰokʰakɔksu | kʰakiu | kʰaksiu | kʰakmu | kʰakmus |
| Second Person | kʰakira | kʰakiran | kʰokʰakɔkira | kʰokʰakɔkiran | kʰakirai | kʰakirain | kʰakiram | kʰakirem |
| Third Person | kʰakəni | kʰakənisen | kʰokʰakɔkəni | kʰokʰakɔkənisen | kʰakənui | kʰakənisoen | kʰakənim | kʰakənime |
| Infinitive | kʰakoɬov |
| Past Participle | kʰokʰake |
| Future Participle | latakʰake |
| Gerund | dikʰako |