vikkorev
Verb (-rev Conjugation)

to think
PresentPastFutureSubjunctive
SingularDual/PluralSingularDual/PluralSingularDual/PluralSingularDual/Plural
First Person Femvikkivikkojinkʰovikkɔkikʰovikkɔkjenvikkuivikkojuinvikkomvikkomin
First Person Neutralvikkevikkojenkʰovikkɔkekʰovikkɔkjenvikkoevikkojoenvikkomvikkomen
First Person Mascvikkuvikkojunkʰovikkɔkukʰovikkɔkjunvikkiuvikkojiunvikkomvikkomun
Second Personvikkisivikkisenkʰovikkɔkisikʰovikkɔkisenvikkisuivikkisoenvikkisimvikkisimen
Third Personvikkənivikkənisenkʰovikkɔkənikʰovikkɔkənisenvikkənuivikkənisoenvikkənimvikkənimen

Infinitivevikkorev
Past Participlekʰovikke
Future Participlelatavikke
Gerunddivikko